Πέμπτη 27 Απριλίου 2017

Προς το παρόν

Έχεις προσέξει πόσο εύκολο είναι να πούμε «τόσες μέρες ως τότε»;
Αντίθετα, το «πάνε μέρες που» σπάνια συνοδεύεται από έναν αριθμό.
Ο χρόνος είναι στιγμή κι η αίσθηση του χρόνου εμπειρία.
Πράγματα που διήρκησαν ένα λεπτό κι άλλα που δεν έχουν συμβεί ακόμα,
ορίζουν δράσεις κι αντιδράσεις, σε όλα τα επίπεδα συνείδησης.
Η διαφορά φάσης ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αντίληψη αυτής
αποτελείται από απροσδιόριστες προσδοκίες, σε βαθμό που
ξαφνιαζόμαστε όταν βλέπουμε αυτό που τόσο καιρό κοιτούσαμε.
Το νόημα αποδίδεται έστω και με λανθασμένες μεταφράσεις.
Η μηχανιστική θεώρηση δεν περικλείει την αλήθεια`
μετουσιώνεται όμως σ’αυτήν όποτε προβάλλει την έννοια του πριν και μετά
ως υπενθύμιση ενός κοινού σημείου αναφοράς: της παρούσας στιγμής.
Η αλληλεπίδραση δεν είναι υπό συζήτηση`
η ελεύθερη βούληση αφορά μόνο την επιλογή δράσης-αντίδρασης
και το συγχρονισμό στην εκτίμηση των δεδομένων.
Κάθε τι που συμβαίνει και μας αγγίζει είναι ταυτόχρονα αιτία κι αποτέλεσμα
της ψυχοσύνθεσής μας` διευκολυντικός παράγων, η παραδοχή της πίστης στην ψυχή
κι η διοχέτευση του είναι μας στο βίωμα του τώρα.


Τετάρτη 5 Απριλίου 2017

Πίστευε και μη, ερεύνα

Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.

Αυτό που σε ρωτάει ένα παιδί κάτι βαθύ ή επιστημονικό και εσύ λες μια μπούρδα κι αλλάζεις συζήτηση επειδή νιώθεις άβολα που δεν ξέρεις, ε, αυτό ας πούμε μην το κάνεις.

Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον,

ουδέ παντός ομοίωμα όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω 

και όσα εν τοις ύδασιν υπό κάτω της γης.

Πιο πολλά μαθαίνεις στην εξοχή κάποια πανσέληνο ακούγοντας το κύμα,
παρά προσκυνώντας εικονίσματα.

Ουκ επιθυμήσεις πάντα όσα τω πλησίον σου εστί.

Αυτό που ευλογεί έναν, ενδυναμώνει όλους.
Νιώσε με την καρδιά σου τη χαρά του άλλου, μοιράσου την επιθυμία για θαύματα 
με αυτούς που αγγίζεις.

 ~~~~~~~~~~~~

Το μη βάζεις με το νου σου το κακό δε σημαίνει κάνε τα στραβά μάτια σ'αυτά που ξέρεις πως τρέφουν την κόλαση. Μην υποκρίνεσαι πως ζεις με αγάπη, αν ο φόβος κατευθύνει τις πράξεις σου` μην τύχει και χαθεί ο παράδεισος. Μπορεί η αγνότητα να στερείται σκοπιμότητας, αλλά δεν είναι άσκοπη. Αν πράγματι πιστεύεις στην αγάπη, γίνε κανάλι της.
Παραδώσου στην ευκαιρία της ύπαρξης.



Τρίτη 4 Απριλίου 2017

αχαριστία

Δε ζήτησα να αλλάξεις. Τι γελάς;
Να είσαι ο εαυτός σου έλεγα μόνο.
Έκφραση αποδοχής της ύπαρξής σου
σε ζωντανό χρόνο, στο ρεύμα του τώρα-
όχι οάσεις αγαλλίασης στην έρημο της άρνησης.
Δεν ξέρω αν ακούς αυτό που εννοώ.
Πες μου αν γίνεται να αρνείσαι τον εαυτό σου
και παράλληλα να ζεις ως ο ίδιος ή αν,
ως κάτι άλλο, απέχεις απ’τον χορό -τον ψυχικό, τον αιώνιο,
και σε κρίνεις ενώ κρατάς το ρυθμό.
Δε θέλω να αλλάξεις λοιπόν. Για μένα αυτό είναι ήδη ένας άλλος.
Μην ξεχνάς έχω δει πώς λάμπει η αλήθεια στο βλέμμα σου,
την έκφρασή σου όταν είσαι ο ίδιος.
Να υπάρχεις ελεύθερα ήθελα.
Μέχρι που αποδέχτηκα ότι ισχύει.


Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2016

Θνητοί

Οι άνθρωποι γεννιούνται χωρίς ονόματα αλλά ζούνε με αυτά.
Οι άνθρωποι ερωτεύονται πρόσωπα μα δεν βλέπουν πίσω από αυτά.
Οι άνθρωποι σκοτώνουν τις αγάπες τους και πεθαίνουν μόνοι.

Είσαι άνθρωπος ή ακόμα προσπαθείς να γίνεις;





Χρειάζομαι, Εγώ.

Πρέπει να θυμάμαι πως μπορώ να αγαπώ παραπάνω από έναν άνθρωπο.
Ίσως γιατί η καρδιά είναι μεγαλύτερη από τον κόσμο.

Χρωστάω στον Εαυτό μου.
Το χρωστάω σ' Εκείνον.

Έχω τη δύναμη να ορίζω τον εαυτό μου και όσο το κάνω, κρίνω τα πάντα σαν παρατηρητής και απομακρύνομαι από τη φύση μου. Δεν ανέχομαι να συμβιβάζομαι με τέτοια μετριότητα.

Δεν πρέπει να τα παρατήσουμε αν θέλουμε να προχωράμε μπροστά.
Κι αν καταστραφούμε, ας καταστραφούμε μαζί.

Πολεμάμε με λουλούδια γεμάτα αγκάθια και απομακρυνόμαστε
από τους εαυτούς μας, από τους άλλους, από την πηγή μας.

Μέχρι να έρθει το τέλος
τίποτα δεν θ' αγγίξει την τελειότητα.

Στο διάολο ο κόσμος
κι ας μας θέλω ενωμένους.


Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016

Του κουτιού

Οι απαντήσεις στις στατιστικές
Το Sudoku
Τα δώρα
Τα σοκολατάκια
Τα καινούρια
Οι αναμνήσεις
Οι μετακομίσεις
Τα συρτάρια
Τα μυστικά
Τα κλειδωμένα
Η ψήφος
Η λογική
Τα μέσα μαζικής επινόησης

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

Το Όχι

Μπούχτισα να ακούω, μα τω Θεώ! Απ’τη μία οι φωνές στο κεφάλι μου, απ’την άλλη οι θόρυβοι έξω απ’αυτό, καταναλώνω φαιά ουσία στο σχεδιασμό ενός μοντέλου σκέψης που υπολογίζει τα πάντα, μη μείνει κανείς παραπονεμένος, αφού ο κόσμος διψά για αγάπη’
δεν έχουμε χρόνο για νέες πληγές.

Βαρέθηκα και να μιλάω. Απ’τη μία για να με πείσω, απ’την άλλη να εξηγήσω, ξοδεύω ενέργεια στον προγραμματισμό μιας αδρανούς στάσης που εξυπηρετεί τους πάντες, μη δυσκολευτεί κανείς, αφού η κοινή λογική είναι πια διχασμένη’
δεν περισσεύει έδαφος ως ουδέτερη ζώνη.

Κουράστηκα ν’ απαντάω στις απαιτήσεις των άλλων, όταν το πρόβλημα είν’ οι δικές μου.
Κοίταξα κατάματα τη ματαιότητα της άρνησης

-και γέλασα, γιατί η απάντηση ήταν όντως εκείνη.


Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016

Ενστικτωδώς

Ίσως δεν ξέρεις τι αφορά, ξέρεις όμως ότι τ’ ακούς.
Το όνομά σου, παντού, σε κώδικες.
Η σιωπηλή προφορά του σε καλεί.
Αυτό δεν είναι η διαίσθηση;
Αδιόρατη έλξη στην αποκάλυψη.
Χωροχρονικές οδηγίες προσέγγισης.
Παρατηρητικότητα κι εμπιστοσύνη στην κρίση σου.