Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Η Ένωση

Η καταστροφή έρχεται για έναν μόνο λόγο,
γιατί υπάρχει η δημιουργία.

Χτίζω ό,τι έχτισα για να το γκρεμίσω.
Κλειδώθηκα στην απομόνωση για να μοιραστώ την απελευθέρωσή μου.
Έρχομαι για να φύγω κι ακόμη υπάρχω.

Ένα αντίο μένει ακόμα φοβισμένο στη γλώσσα
και η νύχτα έρχεται και λέμε καληνύχτα
κι ας μην έχει μείνει τίποτα.

Ένας καθρέφτης κρατούσε το κλειδί..
Εγώ ξεκλείδωνα, μα εγώ ήμουν η αντανάκλαση.

Τελικά ο καθρέφτης μου με δοκιμάζει.
Μου δίνει τη θέση του κι εγώ γίνομαι το είδωλο.
Ο Εαυτός μου είναι ακόμη ένα βήμα πιο μπροστά από μένα.

Ξαφνικά μέσα στο χάος ξεσπά ισορροπία,
μια ησυχία που βουίζει στα αυτιά και τα βουλώνει, σημάδι υπερ-συχνότητας.
Παρατηρώ και νιώθω ταυτόχρονα και παράλληλα.

Έσπασα κι έγινα ένα.
Πράγματι.
Πεθαίνουμε για να ζήσουμε.


Επικίνδυνες Νύχτες

Φτιάχνω σαΐτες.
Ή χαρταετούς` και πετάω μαζί τους.
Λαμπαδιάζω κεριά που τρέμουν σε κάθε πνοή μου.

Παίζω με βώλους.
Ή κρυστάλλινες μπάλες` κι αχνοβλέπω το μέλλον.
Μετρώ τ' αστέρια που φοβούνται την όποια ευχή μου.

Ασχολούμαι μ' αγάπες.
Ή ανθρώπους` και γινόμαστε Ένα.
Πλάθω ιστορίες που θα 'χω πιστέψει ως την αυγή μου.

Οι επικίνδυνες νύχτες έρχονται μέρα.


Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Αν...


Αν ήσουν χρώμα, θα ήσουν ο λευκός καμβάς για τα χρωματιστά λάθη σου.
Αν ήσουν λουλούδι, θα ήσουν το νυχτολούλουδο που ανθίζει στις μέρες σου.
Αν ήσουν ήχος, θα ήσουν ο φλοίσβος των κυμάτων στους ανεκπλήρωτους πόθους σου.
Αν ήσουν εικόνα, θα ήσουν η μορφή στο υπερηχογράφημα της υγρής πατρίδας σου.
Αν ήσουν ταξίδι, θα ήσουν ο δρόμος δίπλα από τ’ ανοιχτά παράθυρα των ματιών σου.
Αν ήσουν πυξίδα, θα ήσουν ο χαλασμένος δείκτης στο κέντρο της αναζήτησής σου.
Αν ήσουν ώρα, θα ήσουν ο χρόνος που δεν υπάρχει στο χωρίς αύριο τώρα σου.
Αν ήσουν παιδικός ήρωας, θα ήσουν ο μικρός πρίγκιπας του μεγάλου πλανήτη σου.
Αν ήσουν μυστικό, θα ήσουν η αφή του  βασιλικού στο τυχερό άγγιγμα της ύλης σου.
Αν ήσουν παιχνίδι, θα ήσουν το κυνηγητό των ελπίδων που κρύβουν οι φόβοι σου.
Αν ήσουν λέξη, θα ήσουν ο μονοσύλλαβος σύνδεσμος ανάμεσα στις ουσιαστικές ευχές σου.
Αν ήσουν εποχή, θα ήσουν η άνοιξη στη χειμωνιάτικη καρδιά της άνυδρης μνήμης σου.
Αν ήσουν ζωγραφιά, θα ήσουν ο μπλε ορίζοντας στην άκρη της κενής σελίδας σου.
Αν ήσουν ζώο, θα ήσουν ο Αδάμ πριν ντυθεί την ντροπή της γυμνής αλήθειας σου.
Αν ήσουν φύση, θα ήσουν ο αέρας που σηκώνεται στη φυγή των βημάτων σου.
Αν ήσουν στοιχειό, θα ήσουν ο δράκος στη λίμνη των φυλαγμένων αισθημάτων σου.
Αν ήσουν επιστήμη, θα ήσουν η απλή αριθμητική της περίπλοκης φιλοσοφίας σου.
Αν ήσουν άρωμα, θα ήσουν η μυρωδιά του βιβλίου που διαβάζουν τα χέρια σου.
Αν ήσουν ταινία, θα ήσουν τα γρήγορα πλάνα στην αργή κίνηση των βλεφάρων σου.
Αν ήσουν θρησκεία, θα ήσουν η δοξαστική πίστη στην ιερή πεμπτουσία σου.
Αν ήσουν ποίημα, θα ήσουν η άμετρη ρίμα των δεκαπεντασύλλαβων θρήνων σου.
Αν ήσουν τόπος, θα ήσουν το αλλού στην ουτοπία των κρεμαστών κήπων σου.
Αν ήσουν συναίσθημα, θα ήσουν η ελευθερία που κυλά στα δεμένα πνευμόνια σου.
Αν ήσουν θεσμός, θα ήσουν η ενδογενής αντίσταση στην άγραφη εξουσία σου.
Αν ήσουν ουρανός, θα ήσουν το αστέρι στην κορυφή του στολισμένου δέντρου σου.
Αν ήσουν δεσμός, θα ήσουν ο ομφάλιος λώρος του έρωτα που έκοψες με τα χέρια σου.
Αν ήσουν θυσία, θα ήσουν το άδωρο δώρο να αιχμαλωτίσεις τον άνεμο της ψυχής σου.
Αν ήσουν σύμβολο, θα ήσουν το άπειρο της πεπερασμένης ύπαρξής σου.
Αν ήσουν σύννεφο, θα ήσουν το άπιαστο όνειρο του κοιμισμένου ονείρου σου.
☼   ☼    ☼
Αν ήσουν παγίδα, θα ήσουν το πληγωμένο εγώ του τρομαγμένου εαυτού σου…

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

Άμαχος Πληθυσμός


Λένε πως τα βέλη που στέλνω δεν επιστρέφουν.
Κι όμως.. θαρρώ κάνουν το γύρο της γης και, σαν χαμένα στο χρόνο,
έρχονται να με βρουν. Πισώπλατα.

Αστόχησα. Τρύπησα πάλι την καρδιά.
Κι όμως.. αποστολή εξετελέσθη.
Η θυσία ενός παλμού απέδειξε την έλλειψη ζωής.

Προμελετημένο το έγκλημα.
Εγκέφαλος ο Εγώ.



Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Ονειρικό Ενδιάμεσο


Ξεχαρβαλωμένοι σύρτες,
συγκρατημένοι εισβολείς.
Ένα θηρίο σε καταστολή.
Άοπλες ενισχύσεις,
αρματωμένοι διαπραγματευτές.
Ένας άσος στο μανίκι.
Στρατόπεδα απόψεων,
αναδρομικές προβλέψεις.
Μία ιδέα σε βίωμα.
Άγλωσση συνομιλία,
συναισθηματική μεταφορά.
Ένας εξαγνισμός σε κύμα.

Το "Απλά Εσύ"
συνδέει όνειρα μ' αναμνήσεις.

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Έτοιμη να φύγει


Συχνά τα χέρια μου κρατάνε την καρδιά μου.
Φοβούνται ότι είναι έτοιμη να φύγει.
Ανήκει στο σώμα μου. Κι όμως`
πνίγεται μέσα σε αυτό.
Εξόριστη ή ταξιδιώτης της βραδιάς,
παίρνει τη μπαλωμένη της κουβέρτα
και χτυπά την ονειρική σου πύλη,
να κοιμηθείτε αγκαλιά.

-Μπορώ;
-Μπορείς.

Εντυπωσιακό που ακόμα το επιτρέπεις.
Αμίλητη, ανικανοποίητη, περνιέται για επισκέπτης.
Νύχτες στην επανάληψη.
Άδωρος ο τρόπος σε μια ερώτηση-ασπίδα.
Άμεσο θα'ταν να σου πει
"Θέλω. Εσύ;"

Κι ας έμενε εξόριστη για πάντα.



Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Χωρίς Τίτλο

Όλοι κρύβουν μέσα τους μια άβυσσο... 
Εκτός από εκείνους που την εξερευνούν. Εκείνοι τη μοιράζονται.

Συνέχισε να διαβάζει με αμφιβολία, ο φόβος να μη συγκρουστεί με την ελπίδα του αλλά ό,τι κι αν έκανε, κατευθυνόταν εκεί που μόνο ο ίδιος μπορούσε να πάει. Και ό,τι κι αν έλεγε, τους έβαζε σε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια πραγματικότητα που ο καθένας συμβόλισε με τα δικά του δεδομένα. Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά συνέχισε να ψάχνει με την επιθυμία να βρει κομμάτια του εαυτού του, μην ξανά νιώσει "μόνος".

Στοιχείο 1ο: Μόνος ή ολόκληρος. Η ολότητα νιώθει μοναξιά;
Στοιχείο 2ο: Ποιος είναι ποιος; Κοίτα τον καθρέφτη.
Στοιχείο 3ο: Αναθεώρησε ό,τι σκέφτηκες.
Στοιχείο 4ο: Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται μόνο αν κι εσύ δεν δείχνεις αυτό που είσαι. 

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

Θεϊκός Σπόρος


Τα γόνατά μου λύγισαν μπροστά της και βρέθηκα σε στάση προσευχής.
Υπόκλιση στο μεγαλείο της. Άλαλο δέος.
Υπάρχεις, χάρη σ'αυτήν.
Υπήρξε, για να σου δώσει ζωή.
Το Σύμπαν σου πρόσφερε τη γη`
τόσο πολύ σε ήθελε στη συλλογή του.
Η καρδιά σου μελοποιεί τις αγνές σκέψεις που φέρνει κάθε σου πνοή.
Η ποίηση των επιλογών σου γράφει ιστορία.
Είσαι κάτι πέρα απ'τον κύκλο γέννησης-θανάτου.
Είσαι μυστήριο με μορφή.
Ήρθες για να εμπνεύσεις`
εσύ, που το ολόκληρό σου είναι ανώτερο της ένωσης δύο μισών.
Πώς να ευχαριστήσει κανείς τον Έρωτα που δημιούργησε εσένα;
Δάκρυα χαράς συντηρούν την πηγή της ευγνωμοσύνης.
Η δύναμη της Αγάπης που σε έφερε στον κόσμο με έχει καθηλώσει.